กลอนดอกไม้(3) จำปีจำปา
posted on 14 Sep 2009 20:33 by d-blood in Moodช่างหอมกลิ่นริญรวนยวนใจเคลิ้ม
เป็นสิ่งเพิ่มเสน่หาพานึกฝัน
ให้เสาะหาที่มาของหอมนั้น
เป็นความฝันหรือความจริงคล้ายนิยาย
ไม่ต้องเห็นก็รับรู้ว่าอยู่ใกล้
ไม่ต้องใช้ตาหามองก็รู้ได้
เป็นสิ่งสุดสวยงามอร่ามหลาย
เพียงกลิ่นคล้ายวังวลมนต์ต้องใจ
หอมยังติดฤทธิ์แรงแคลงใจคิด
ให้ชีวิตเคลิ้มฝันนิ่งนานได้
ติดในรสสัมผัสกลิ่นเย้ายวญใจ
กลิ่นอันใดที่ไหนเล่าให้เมามวย
หยดน้ำค้างร้างคืนเย็นชืดจิต
หมอกปิดมิดปรกสวนอวลทั่วขัณ
ทางดินริญระรวยกลิ่นมลิวัล
สูดกลิ่นนั้นอกฟูสู่หทัย
หากเป็นคนคงคล้ายนวลผู้มีค่า
คนต่างพายินยอยามได้ปราศรัย
ดั่งผู้หว่านคำสำรวยจากจิตใจ
แม้กายไกลก็ได้กลิ่นมิสิ้นนาน
กลิ่นหอมเย็นหอมไซร้คนต่างใคร่
หอมชื่นใจหอมละมุนหอมอ่อนหวาน
หอมยิ่งมากหากยิ่งใกล้ยิ่งหอมนาน
หอมสราญจำปาจำปีเอย

[TooTooN]







#1 By Kiss The Rain on 2009-09-15 07:43