C( ิ o ิ)D

................ don't forget origin of all things

                          ...................are humen made

ขึ้นหัวข้อเป็นภาษาอังกิดเรยเรา 555 แบบมั่วๆด้วย

ปล   การ์ตูน วันนี้ของดก่อนเน่อ เพราะกลับมาถึงก็เที่ยงคืนแระ

                  กลับไปบ้านก็ไปแวะบ้านน้าก่อนเพื่อไปเจอกับสาวคนหนึ่ง

  ที่ใครๆก็บอกว่า โคตรน่ารัก เธอคนนี้อายุ สองขวบกว่าเท่านั้นเอง 

แหะๆ ไปถึง อย่างที่บอกไปว่า สามปีแล้วที่ผมไม่ได้กลับบ้าน เราจึงไม่

เคยได้เจอกันเลย ตอนเจอกันแรกๆ เธอไม่กล้าเข้าใกล้  เข้าไปก็เอามือ

ตีแล้ววิ่งหนีไป 55555 แกล้งเด็กหนุกดี แต่แกล้งๆไป 

จนที่สุดก็ติดผมซะแร้ว 55555

ไปเจอก็ตกใจ ทำไมคุณยายดูเด็กลงมาก 5555 น้องแนนหน้าเหมื่อน

คุณยายเรย(คุณย่าของน้องแนน)

                      น้องแนนน่ารักดี แต่ก็ซนมากด้วย เลยต้องเข้าไปกอด

ไปขอหอมแก้มถึงหยุด 55555 อยากมีลูกสาวจังเลยโว๊ยยยย 

เมียยังหาไม่ได้เรย 5555 ซะงั้น เล่นกะน้องแนน จนค่ำก็เกิดเรื่อง

ร้องไห้งอแงไม่ยอมนอน ถ้าผมไม่อุ้มไปก็จะไม่นอน คือให้ผมอุ้มพา

ไปนอนซะงั้น555 เช้ามาก็ไม่กินข้าว จะให้ผมป้อน เ๊อ๊อ...5555

ก่อนกลับ ก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน หอมแก้ม กันพักนึง 55555 สะใจ

วันคริสมาส ของ น้องแนนและปัญหากับหมวก เจ้ากรรม

................มือน้อยน้อยกุมนิ้วเอาไว้แน่น

เนื้อนิ่มแม้นปุยนุ่นให้อุ่นรัก

กอดหน่อยนะนะนะมาหนุนตัก

จูบด้วยรักหอมด้วยใจในเอ็นดู

................ตาโตใสแววสุขดั่งมุขสวย

เสียงแอ้อวยด้วยหยอกล้อให้เสียดหู

ดั่งนกน้อยสุขที่ผินบินเหนือภู

สุขสุดสู่ส่งถึงใจยามกอดเธอ

เอาล่ะตอนนี้ Entry กลับบ้านก็จบลงแล้วล่ะครับ

แล้วไว้เจอเรื่องใหม่ๆกันนะง๊าาาบ

              ครับคราวนี้มาดูไอ้พวกสัตว์บ้านผมดูละกัน

นกกรงนะครับสิบกว่าตัว แต่ผมว่าบาปนะ  แต่ไม่กล้าพูด555 กลัวโดน

ขาคู่เสยปลายคาง

แมงมุมครับเดินๆเจอมันเข้าอย่างจัง ตัวใหญ่มาก อย่างกะสารคดีแน่ะ

น่ากัวจิงๆ

ได้ข่าวว่าหมาพ่อดุมาก สามปีแล้วที่ไม่ได้กลับบ้าน ไม่เคยเจอหน้ามัน

เรย น่ากัวจิงๆ ไปถึงก็นะ แกเป็นหมาป๊ะเนี่ยไหนใครว่าดุฟระ คุ้นกะตรู

เฉยเรย ยังไม่ทันไรตามก้นตูแระหมูย่างไม้เดี๊ยะ ถามพ่อว่ามันชื่ออะไร

พ่อผมบอกว่า เออว่ะไม่รู้ว่ะ ไม่เคยตั้งชื่อมันเลย อ้าวแล้วทีนี้จะเรียกกิน

ข้าวทีทำไงอะ

*เฮ่ยๆ ..มึงง่ะมึงง่ะ ....มึงน่ะแหละ..จะหันไปมองใครก็มึงยืนอยู่ตัว

เดียว ..เอ๊อ..ข้าวอะจะกินมะ*

ส่วนเจ้านี่  ไม่สิต้องเรียกว่าท่าน ท่านชื่อว่า จำโบ้.  ผมเรียกผิดว่า

เทอโบ ทุกที เพราะความบ้าของมัน พลังงานสูง วิ่งไปมา เห่า กระโดด

  สารพัด เป็นหมาที่ไม่เข้าใจว่ามันคิดไรอยู่ ทำไรไม่ค่อยมีเหตุผล มาดู

กันว่ากว่าจะได้รูปนี้มาเป็นไง

ครับ ท่านจำโบ้ ชอบวิ่ง และกลับมาที่เดิม และทำอยู่อย่างงั้นจนกว่าจะ

.....เออ ไม่รู้เหมือนกัน 5555  ท่านจำโบ้เป็นหมากรุงเทพครับแต่ตอนนี้

เป็นหมาชนบทแล้ว 5555

              จริงๆยังมีวัวอิกสามตัว แต่ไม่ได้ไปถ่ายเพราะมันอยู่ลึกช้าง

ในสวนอิอิ

เจอกัน Entry หน้่านะง๊าาาาาบๆๆๆ